جمعه 25 آبان 1397
صفحه نخست
ورود اعضا
نام کاربری
کلمه عبور
بازيابی کلمه عبور  | عضويت
 
تبلیغ 1

جشن برای حکومت علوی از زبان امام خمینی

تاريخ:نهم شهريور 1393 ساعت 00:00   |   کد : 287

جشن برای حکومت علوی از زبان امام خمینی
پیش از این در دو نوبت، گزیده‌هایی از سخنان امام خمینی درباره حکومت علوی را نقل کردیم. در این نوبت نیز به مرور سخنانی از ایشان می‌پردازیم.
یکی از مضامین جالب توجه در کلام امام که به نحوی به همایش حکومت علوی نیز ربط پیدا می‌کند، این سخن ایشان است که مسلمین برای برقراری حکومت علوی باید جشن بگیرند. البته این سخن ایشان در تعریض به جشنهای دوهزار و پانصد ساله رژیم طاغوت است و امام خمینی می‌خواهند بفرمایند حکومتی که برای آن باید جشن گرفت حکومتی از سنخ حکومت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است.
این سخنرانی در سال ۱۳۵۰ و در جمع علمای نجف ایراد شده است که اکنون بخشی از آن را با هم مرور می‌کنیم:
«بالاترين مصيبتى كه بر اسلام وارد شد، همين مصيبت سلب حكومت از حضرت امير- سلام اللَّه عليه- بود؛ و عزاى او از عزاى كربلا بالاتر. مصيبت وارده بر امير المؤمنين و بر اسلام بالاتر است از آن مصيبتى كه بر سيد الشهداء- سلام اللَّه عليه- وارد شد. اعظمِ مصيبتها اين مصيبت است كه نگذاشتند مردم بفهمند اسلام يعنى چه. اسلام حالا هم به حال ابهام دارد زندگى مي ‏كند. الآن هم مبهم است. الآن هم نمي ‏دانند مردم كه معنى اسلام چيست، حكومت اسلامى چيست، اسلام چه مي ‏خواسته بكند، چه برنامه‏ اى اسلام داشته است در حكومتش. اين پنج سال حكومت، يا پنج- شش سال حكومت حضرت امير، اين با همه گرفتاريهايى كه بوده است و با همه زحمتهايى كه از براى حضرت امير فراهم شد، سلبش عزاى بزرگ است. و همين [دوره‏] پنج ساله و شش ساله، مسلمين تا به آخر بايد برايش جشن بگيرند؛ جشن براى عدالت، جشن براى بسط عدالت، جشن براى حكومتى كه اگر چنانچه در يك طرف از مملكتش، در يك جاى از مملكتش، براى يك معاهد - يك زن معاهد- يك زحمت پيش بيايد، يك خلخال از پاى او درآورند، حضرت، اين حاكم، اين رئيس ملت، آرزوى مرگ بكند، كه مرگ براى من- مثلًا- بالاتر از اين است كه در مملكت من يك نفر زنى كه معاهد هست خلخال را از پايش درآورند. اين حكومتْ حكومتى است كه در رفتنش مردم بايد به عزا و سوگوارى بنشينند؛ و براى‏ همان پنج روز و پنج ساله حكومتش بايد جشن بگيرند؛ جشن براى عدالت، جشن براى خدا، جشن براى اينكه اين حاكم حاكمى است كه با ملت يكرنگ است بلكه سطحش پايين‌تر است در زندگى؛ سطح روحي ‏اش بالاتر از همه آفاق است، و سطح زندگي ‏اش پايين‌تر است از همه ملت.» (صحيفه امام، ج‏۲، ص ۳۶۰-۳۶۱)  

Share

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان